środa, 10 lipca 2013

cmentarzyska uczuć ... w 70 rocznice mordu na Polakach

rocznica rzezi wołyńskiej 



"rzeź to czy ludowa tradycja"

cmentarz sumienia naszkicował czas

bo trzeba walczyć, rywalizować!
niewolnikom można, obiecać wolność
gdy zniewolą innych,
choć ci co zginęli wtedy 
nie maja koszmarów takich 
jak ci co żyją i smutno: 
patrzą na jutro

kto winien, że piękny strumień krwi

wsiąkł spływając z gór zielonych
a przemilczał go las i ludzie 
dopiero rzeka czasu 
udowodniła, że rządź i dziel
sprawdza się gdy trzeba
okraść marzenia 
z ludzkich uczuć

upamiętnić was! tych co nie wiedzieli

dlaczego giną, nie potrafię 
każde miejsce dla mnie obce
jedynie wam śmierci zazdroszczę!
tylko  pamięć zostawić chce innym,
życie to dar jaki odbierają żywi ... żywym 
                                            ......SLAWRYS...


miałem na lato nie poruszać tematów o cywilizacji z dominującą rolą stada!
ale się nie da; wena przyszła i swoje zapisuje ...a Wy tradycyjnie oceniacie ...

--------------------
po latach walki z "edytorem tekstu"
pomyślałem o próbie poprawek (niedziela 10 lipca 2016):

Rzeź to czy ludowa tradycja!

Cmentarz sumienia, naszkicował czas
wciąż trzeba walczyć, rywalizować!
Niewolnikom - można obiecać wolność
gdy zniewolą innych.
Choć ci co zginęli wtedy
nie mają koszmarów takich,
jak ci co żyją i smutno:
patrzą na jutro.

Kto winien, że piękny strumień krwi
wsiąkł spływając z gór zielonych,
a przemilczał go las i ludzie?
Dopiero rzeka czasu
udowodniła: że rządź i dziel
sprawdza się gdy trzeba
okraść marzenia
z ludzkich uczuć.

Upamiętnić was! tych co nie wiedzieli
dlaczego giną - nie potrafię.
Każde miejsce dla mnie obce
jedynie wam śmierci zazdroszczę!
Tylko w pamięci, zostawić chce innym myśl:
życie to dar jaki odbierają żywi ... żywym.
                                            ......SLAWRYS...

niedziela, 7 lipca 2013

zapomnienie ... resztki życia!

narzucam sobie moratorium letnie na omawiania stadnego pożycia, w ramach 
pseudo-cywilizacji .. dlatego na ten okres tylko wiersze o tematyce
ciut lżejszej ... 
na wasze nieszczęście potrafię włączyć wyobraźnię i pisać
o tym co można marzyć - wbrew realiom... tyle marudzenia oto wersy dzisiejsze:

"igraszka letnia"                                                                                                


urlop od trosk nadchodzi                                                                                    


z letnim uśmiechem, 
tych chwil co kochają 
każde poranek, 
zapiszą się radością
poprzedniego wieczoru, 
a uzupełnią mrokiem,
jaki potrafi tylko rozświetlić
śmiech i pocałunek 
pożegnania 

potem,
tak zwyczajnie wiatr przypomni
wszystko co warte, 
gdy rozwieje każdy włos 
by ułożyć kilka uczuć,
na czynniki nie pierwsze
może drugie!
byleby nie ostatnie,
by codzienność była 
nie tylko wspomnieniem
ciepła, pocałunków, śmiechów!
stała się, częścią życia. 
                        ...©Slawrys...